DALEKIE OBSERWACJE

Wydawać by się mogło, że temat obserwacji Tatr z Bieszczadów został już całkowicie wyczerpany i trudno spodziewać się w tej kwestii czegoś nowego. Przez lata miłośnicy dalekich obserwacji dzielili się niezwykłymi zdjęciami Tatr wykonanymi z najwyższych szczytów polskich Bieszczadów.

Wśród udokumentowanych obserwacji można wymienić Tatry widziane z m.in. Wielkiej Rawki, Smereka, Połoniny Caryńskiej, Połoniny Wetlińskiej, Tarnicy czy Rozsypańca, z którego odległość do Tatr wynosi około 199 km. Wiele fotografii powstało przy okazji poszukiwań widoków na rumuńskie góry Apuseni, m.in. z Tarnicy i Dużego Jasła, podczas organizowanych minizlotów miłośników dalekich obserwacji.

Okazało się jednak, że temat nie został jeszcze zamknięty. Pozostawał bowiem jeden, najbardziej odległy szczyt — Kińczyk Bukowski. To właśnie on stanowił ostatnie wyzwanie, ponieważ odległość dzieląca go od Tatr przekracza 200 km.

Pierwsze zdjęcia i oczekiwanie na przełom

1 grudnia 2022 r. pogranicznik Kamil Radożycki opublikował w mediach społecznościowych niezwykłe zdjęcia Tatr wykonane z Kińczyka Bukowskiego. Zimowa sceneria i ośnieżone szczyty widoczne na horyzoncie robiły wrażenie. Tego dnia wysoka inwersja uniemożliwiła jednak postawienie kropki nad „i” — potwierdzenie obserwacji przekraczającej magiczną granicę 200 km.

Udało się to blisko cztery lata później, 3 października 2026 r. Tego dnia dr Piotr Guzik wraz z Bartoszem Siedleckim i Sławomirem Cyzio prowadził badania fauny na stokach Kińczyka Bukowskiego. Właśnie przy tej okazji udało się zrealizować cel, który przez lata pozostawał nieosiągnięty.

Kińczyk Bukowski — niedostępny zakątek Bieszczadów

Kińczyk Bukowski to trudno dostępny szczyt w Bieszczadach Zachodnich, położony na granicy polsko-ukraińskiej. Jest jednocześnie najwyższym szczytem Bieszczadów Zachodnich po stronie ukraińskiej.

Dotarcie na jego wierzchołek od strony polskiej wymaga zgody Bieszczadzkiego Parku Narodowego oraz Straży Granicznej. Możliwe jest również dotarcie od strony ukraińskiej, ale i w tym przypadku konieczna jest zgoda tamtejszej Straży Granicznej.

Wyjątkowa przyroda i rzadkie gatunki

Niedostępność Kińczyka Bukowskiego oraz minimalny wpływ człowieka sprawiają, że jego okolice wyróżniają się wyjątkowymi ekosystemami i niezwykłą bioróżnorodnością. Występuje tu wiele karpackich endemitów — bardzo rzadkich gatunków roślin i zwierząt, które w stosunkowo mało zakłóconym środowisku mogą żyć i rozwijać się.

Do najrzadszych owadów z rodziny prostoskrzydłych należą bez wątpienia zrówieńki, reprezentowane w Polsce przez zaledwie sześć gatunków. Podczas badań prowadzonych 3 października udało się zaobserwować jednego z nich — zrówieńkę pienińską.

Mały owad i wielka obserwacja

Historia obserwacji Tatr z Kińczyka Bukowskiego pokazuje, że nawet badania prowadzone w zupełnie innym celu mogą przynieść wyjątkowe rezultaty. Tym razem to właśnie mały, rzadki owad przyczynił się do realizacji jednego z najbardziej wymagających celów miłośników dalekich obserwacji — dostrzeżenia Tatr z odległości przekraczającej 200 km z Polskich Bieszczadów.

Tatry Wysokie

Niżne Tatry

Symulacje wprawdzie pokazywały z Kińczyka bardzo niewielki fragment Kralovej Holi, udało się zarejestrować jedynie maszt

Zrówieńka pienińska

Na koniec, mały bohater, który przyczynił się do tej obserwacji.

Mapa zasięgu obserwacji

Więcej na blogach:
Bartka: https://obserwacyjny.blogspot.com/2026/10/tatry-z-kinczyka-bukowskiego.html

Sławka: https://www.h300.pl/2026/10/tatry-z-kinczyka-bukowskiego-202-km.html

Zdjęcie przedstawia: Tatry Wysokie, Niżne Tatry
Zdjęcie wykonane z: Kińczyk Bukowski
Odległości: Tatry Wysokie: Wielka Koszysta – 202km, Niżne Tatry: Maszt na Kralovej Holi – 195,5km
Zdjęcia wykonano dnia: 3 października 2026r
Autor: Piotr Guzik, Bartosz Siedlecki, Sławomir Cyzio
Aparat: Nikon Z6 III + Nikkor 180-600 (P. Guzik), Nikon D750 + Nikkor 200-500 f/5,6 (B. Siedlecki), Nikon D610 + Sigma 150-500 (S. Cyzio)